Dalam banyak filem dan karya sastera, makmal forensik kelihatan sebagai satu kewujudan yang istimewa dan penting, terutamanya plot ujian pengenalpastian DNA yang sering menjadi kunci untuk mendapatkan petunjuk dan menyelesaikan kes.Walau bagaimanapun, jika ketepatan keputusan ujian yang dikemukakan diragui, ia sudah tentu tidak akan menjadi bukti yang sah, apatah lagi mendedahkan kebenaran di sudut-sudut tersembunyi. Terdapat faktor fizikal dan kimia khas yang perlu ditangani dengan berhati-hati oleh makmal forensik, iaitu untuk mengelakkan sampel DNA yang akan diuji daripada tercemar di makmal. Pada masa ini, terdapat pelbagai punca pencemaran DNA. Antaranya, kemungkinan pencemaran silang adalah yang paling besar.

Seperti makmal lain, bahan dan peralatan habis pakai di makmal forensik tercemar dalam banyak kes. Khususnya, jangkitan silang antara sampel DNA berdasarkan tindak balas PCR, bahan ujian lain dan bukti fizikal, dan penguji itu sendiri adalah yang paling sukar dikesan. Sisa pencemaran ini termasuk sel biologi, darah, tisu, serta reagen ujian, detergen pencuci pinggan mangkuk dan bendasing lain.

Perlu ditekankan bahawa peralatan kaca yang boleh diguna semula di makmal forensik seperti bekas sampel, botol reagen, tabung uji, pipet, kelalang, piring petri, dan sebagainya. Pelaksanaan yang tidak mencukupi, ketidakpatuhan, dan ketidakpatuhan dalam operasi pencucian adalah salah satu punca yang membawa kepada kesimpulan pengenalpastian dan analisis yang salah.

Pencemaran barangan kaca jenis ini merupakan ancaman yang jelas kepada keputusan ujian, jadi apakah kunci untuk menyelesaikannya?

Pertama sekali, apabila situasi pencemaran silang DNA yang disyaki ditemui, keputusan ujian harus diperiksa semula tepat pada masanya untuk mendapatkan semula ralat tersebut. Ini adalah keutamaan nombor satu.

Kemudian, jalankan jejak kawalan kualiti ke atas bahan habis pakai eksperimen, termasuk bekas kaca, reagen, dsb., untuk mengesahkan lagi sumber pencemaran.

Atas dasar ini, perbaiki prosedur pembersihan barang kaca untuk membetulkan ralat, bagi mengelakkan ralat yang sama daripada berulang.

Ketiga, hanya dengan memperkukuhkan langkah-langkah anti-pencemaran dan dekontaminasi keseluruhan makmal untuk membentuk pengurusan yang dilembagakan, pengoptimuman prosedur pembersihan dapat menjadi bermakna dan berkesan.

Malah, makmal forensik yang berkelayakan harus mempunyai kawasan khusus dan bebas untuk ujian DNA bagi memastikan pencemaran dapat diminimumkan dalam pelbagai pautan eksperimen. Contohnya, kawasan penerimaan kes dan penyimpanan sampel, kawasan pengekstrakan DNA sampel, kawasan amplifikasi DNA, kawasan pengesanan DNA, kawasan pemeriksaan awal, kawasan analisis keputusan, kawasan penyediaan, kawasan amplifikasi DNA, kawasan penimbal pengesanan, dan sebagainya. Antaranya, membersihkan barang kaca di kawasan penyediaan akan membantu meningkatkan kebarangkalian kegagalan keputusan ujian dengan ketara.

Perlu diingatkan bahawa banyak makmal profesional, termasuk makmal forensik, masih menggunakan kaedah pembersihan manual yang tidak cekap untuk menyelesaikan masalah sisa pencemaran dalam barangan kaca. Tetapi pendekatan ini tidak secara asasnya meningkatkan risiko pencemaran silang kepada manusia.

Tambahan pula, keburukan pembersihan barangan kaca secara manual jauh melangkaui perkara ini.

MPembersihan barangan kaca secara tahunan bukan sahaja akan gagal membersihkan barangan kaca makmal secara menyeluruh dan menjejaskan kesimpulan akhir ujian dan pengenalpastian DNA, malah ia juga akan membawa beberapa percanggahan seperti pembaziran sumber, kerumitan operasi pembersihan dan risiko keselamatan untuk kakitangan makmal. Pada masa ini, penggunaan mesin basuh kaca automatikdigunakan dalam makmal forensik antarabangsa akan membantu memperbaiki keadaan ini.

Mesin basuh kaca makmalboleh membersihkan pelbagai jenis barangan kaca makmal dengan tepat secara selamat, kelompok dan bijak untuk memastikan ia mematuhi peraturan GMP dan FDA yang berkaitan. Berbanding dengan kaedah pembersihan manual, Mesin Basuh Makmalboleh menjejaki prosedur pembersihan sepanjang keseluruhan proses, yang kondusif untuk mendapatkan rekod data berharga dalam pelbagai aspek. Data ini sangat penting untuk penyingkiran keadaan sisa termasuk pencemaran yang dihadapi oleh ujian DNA. Terutamanya apabila terdapat perbezaan dan keraguan tentang keputusan eksperimen!

Dengan perkembangan berterusan teknologi yang berkaitan, makmal forensik akan memikul lebih banyak tanggungjawab dalam proses pengendalian kes. Dengan cara ini, keperluan untuk sebarang keputusan ujian makmal dan penyeragaman serta ketepatan secara semula jadi akan terus meningkat. Kaedah termasuk ujian DNA hanya boleh menjamin keputusan yang bersih dan memperoleh kesimpulan dan bukti yang betul jika ia berjaya dalam penyahkontaminasi. Ini adalah sesuatu yang perlu diingat oleh setiap makmal forensik.